Breizak, revisited.

Ik had een paar maanden geleden een breizak ineen gezet. Maar hij bleek niet echt praktisch in het gebruik.

Dus, opnieuw. Breder (veel breder) en met wat versiering bij.
Voor de applicatie heb ik fototransferpapier (of zoiets) van de Hema gebruikt. Je print de desgewenste tekening of foto op dat papier en dat strijk je dan op een stofje. Wasbaar en alles. Ik heb een witte katoen gebruikt, daarna uitgeknipt met een zig-zag schaar en gewoon op de zak gestikt. Het strikje is een gratis (!) broche van bij Cora Kemperman (als je genoeg koopt denk ik).

Dom.

Soms vraagt een mens zich af wat winkeliers bezielde toen ze de naam voor hun zaak kozen.
Daar denkt een mens toch even over na, niet? Of komen de meesten nu echt niet verder dan “Bij Ria”? Enfin, dat gaat dan nog. Maar wat te denken van een sanitairzaak die “Rakrili” heet, ik heb vermoedens naar de namen van de kinderen die Raf, Kris en Lies (of zoiets) heten.

Maar elke dag passeer ik langs een winkel in glasdesign … de mensen hun achternaam is (ik heb een sterk vermoeden): Dom. Oké, misschien wil je niet de kosten en de moeite nemen om die te laten veranderen, maar alsjeblief, er zijn grenzen. Ik kan met de beste wil van de wereld niet bedenken wat de reden kan zijn om je zaak dan “Dom Glasdesign” te noemen. Morenfin.

Naaifrenzy part 5.

Project van de naailes: een bloesje.
In de reeks: dit modelleke maak ik nooit meer. Een hele hoop gepruts en gekl**t met bandjes, rits en veel tegenwringende toestanden met een heel fijn stofke. Zucht. Wel schoon anders.

Schoon sloefkes.

Net gekocht voor mezelf, eindelijk gevonden in mijn maat dus (40):

Naaifrenzy part 4.

In navolging van Madame Zsazsa, na ook de granen van haar te hebben gekregen, ziehier twee bedbeesten/granenkussens voor de kinderen.

Een stoer en griezelig exemplaar voor zoon:

Een bloem voor dochter:

Allebei in zachte overschotjes van fleece en “borg” (van in een te klein en versleten berenjasje).

Naaifrenzy part 3.

Twee rokken voor mezelf. Heel simpel patroon, en klaar in een wip. A-lijn, twee figuurnaden (nepen) aan de achterkant en een ritsje opzij.

Nostalgie!!!

Ooh, deze kon ik niet laten liggen. Puur jeugdsentiment. De eerste reeks van Dick Turpin op DVD in het kruidvat voor maar 6 euro. En nog best zienbaar ook. Alleen heel erg beige. Valt het u ook op dat de series vroeger vooral bruin en beige waren? Raar hé.

Naaifrenzy part 2.

Ja hoor, we blijven bezig.

Een broekje in tweed voor N:
(voor de geïnteresserden: ook helemaal “gevoejerd” in katoen want het “pikte”)

Een pyjamabroekje voor N uit een overschotje indonesische stof:

En een pyjamabroek voor W, ook van indonesische batikstof:

Wijsheidstand.

Even een fijne tip.
Als een kaakchirurg tegen je zegt: “3 dagen ongemak” …
is wat hij eigenlijk wil zeggen: “7 dagen pijn dat zonder verdovende middelen ondoenbaar is.”

‘t Is maar dat u het weet.

Blade runner, de dvd.

Blade runner, nog eens.
Mijn hart sloeg een slagje over in de Fnac, de dvd van Blade runner voor maar 7,50 euro. Een waar koopje. Ik hou sinds mensheugnis de fantasy dvd sectie van de Fnac in het oog voor zulke koopjes omdat ik toch echt geen dvd wil kopen aan 25 euro, of meer.

Jochei, en even snel langs de kassa.
De dame achter de kassa doet piep met de dvd en wat blijkt … 9,99 euro. We kijken allebei even vreemd en ze zegt, hé dat klopt niet. Ik beaam.

Ze doet iets met de kassa, en doet nog eens piep. Zo, zegt ze, dat is dan 24,99 euro. Ik vraag beleefd pardon? En wijs vriendelijk op de 7,50 euro. Neeneenee, die prijs is verlopen, kijk maar naar de minuscule lettertjes die zeggen dat de “actie” maar duurde tot 27/12/2007. Ziet u ze staan (ik unsharp mask ze even voor uw gemak)? Nee dus. Het mens heeft vast arendsogen.

Ik zeg op mijn beurt neeneenee en mompel iets van volksverlakkerij en foute stickers. Er kwamen nog twee andere medewerkers aan te pas, en zelfs een telefonische vraag aan een mysterieuze verantwoordelijke. Maar gekregen voor 7,50 euro heb ik hem wel. Dik, dik tegen de goesting van de medewerkster. Zou ze het nu echt uit haar eigen zak moeten ophoesten? Zo leek het in ieder geval wel.